من، پنجره، خیابان

 نشسته بودم و خیره نگاه می کردم...چشمانم را با زور چوب کبریت باز نگه داشته بودم تا چیزی را از دست ندهم، غافل از اینکه باید کسی باشد تا تصویر سکون را به زیر کشد...

زباله دان های بسیاری آتش گرفته اند. برای خلاص شدن از گندیگی، باید چند متری از خانه ات دور شوی... 

   کشیده شدن دستانت بر روی پوستم بیداری را برایم به ارمغان می آورد. دردش در من می پیچید و من به یاری آن بیدار می ماندم...ولی تو نمی توانستی بیداریم را تاب آوری و ناگه جای دستانت خالی ماند...و من آرام آرام به خواب رفتم  ولی کابوس سقوط دستانت بر تنم با من ماند...

و کابوس های من رویای زندگی ات شد...

شهوت فریاد یک عاشقانه آرام رهایم نمی کند...

 

مامانم تو حق داشتی...

پابه پای من اومدی. تو نگران  بودی...نگران برنگشتن من ...

 روزی که سهراب ومادرش یکدیگر رو گم کردند... من و تو هم همدیگر رو گم کردیم. تو نگران من  بودی حاضر نشدی تنها برگردی ....آنقدر صبر کردی تا بالاخره همدیگر رو پیدا کردیم...

یادته وقتی همدیگر رو دیدم بیش از ده بار من رو بوسیدی...گفتم مامان چرا این قدر نگران بودی؟! دیدی اتفاقی نیفتاد؟!! تو گفتی : خدا رو شکر سالمی!

و همون موقع در دلم گفتم امان از نگرانی مادرانه!

ولی... مامان تو حق داشتی...

 

وای بر این شهر بزرگ! ای کاش هم اکنون می دیدم تنوره آتشی را که این شهر در آن خواهد سوخت

زیرا چنین تنوره های آتش می باید پیش درآمد نیمروز بزرگ باشند. باری این نیز هنگام خویش و تقدیر خویش را دارد.

اما ای دیوانه برای بدرورد این آموزه را به تو پیشکش می کنم آن جا که دیگر نمی توان عشق ورزید باید آن را گذاشت و گذشت!

چنین گفت زرتشت و دیوانه و شهر بزرگ را گذاشت و گذشت.

                                                                                      نیچه...چنین گفت زرتشت

پ.ن:  این  روزها   تنفر از آری آری گویانی که نیچه ناله های آنها به ناله های الاغان تشبیه کرده دست از سرم برنمی دارد...

 وقتی روز شنبه به دوستانم می گفتم مواظب خودتان باشید ممکن است به راحتی مردم را به کشتن دهند،باورم نمی شد که به این راحتی کف خیابان های شهر  خونین شود...

ولی خونین شد...آقای لاریجانی آقای ...هنوز هم در حال تهیه گزارش هستید؟!! حقیقت؟!!

کدام حقیقیتی می تواند روشن تر از رنگ خون ندایی باشد که در کف خیابان این شهر جان داد؟!!

 

صدای پدربزرگ  هم بغض آلود بود...

- مامان رفت؟!...تهران چه خبر؟ مردمو امروز  زدن...آره؟!

....

 

و بغضش می ترکد...

 

دیگر تمام شد...

ولی نمی دانم برای کجا باید تسلیتی بفرستم؟!

اگر نباشی تمام تنهاییم پر می شود....